کتاب سرگذشت شهادت امام حسین (ع) و عدهای از یارانش نوشتهی سید مسعود طاهری، قصد دارد تا با ارائه خلاصهای از زندگینامهی تاریخی این امام بزرگوار و یارانش، شما را با واقعه کربلا آشنا کند.
واقعه کربلا حادثهای بود که در دهمین روز از ماه محرم و در سال 61 هجری قمری رخ و به حادثه عاشورا مشهور شد. جنگی که میان لشکریان یزید بن معاویه و امام صورت گرفت، در حقیقت حرکت اعتراضی این امام مظلوم بر علیه حکومت یزید بود اما ماحصل آن تلختر از هر آن چیزی است که شما فکرش را کنید.
با آغاز حکومت یزید بن معاویه، امام حسین (ع) که او را شایسته حکمرانی نمیدید تن به سازش با او را نداد و براى برملا کردن ستمگریهای او و به خواست مردم کوفه از مدینه به سوی کربلا راه افتاد. اما این سفر سرآغاز جنگی خونین میان او و یزید شد، نبردی که سبب شد تا او به همراه یارانش با لبی تشنه به وسیلهی دشمنان اسلام شهید شدند.
حادثه کربلا از پراهمیتترین دلایل تشکیل هویت شیعیان در طول تاریخ اسلام است، به طوری که اکنون هر ساله در سالگرد این روز، شیعیان در خیلی مناطق جهان مراسمهای مختلفی را برای یادبود آن امام مظلوم برگزار میکنند. شرح شهادت، حضرت عباس، حضرت علی اکبر، حضرت علی اصغر، حبیب بن مظاهر و… از عناوین این کتاب هستند.
در بخشی از کتاب سرگذشت شهادت امام حسین (ع) و عدهای از یارانش میخوانیم:
عباس (ع) با لبابه نوه عباس بن عبدالمطلب بین سالهای 40 تا 45 قمری ازدواج کرد برخی از منابع نام پدر لبابه را عبیدالله و برخی دیگر عبدالله ذکر کردهاند. ابن حبیب بغدادی مورخ قرن سوم قمری، لبابه همسر عباس را دختر عبیدالله دانسته و لبابه دختر عبدالله را همسر علی بن عبدالله جعفر معرفی کرده است. لبابه برای عباس فضل و عبیدالله را به دنیا آورد و پس از شهادت او ابتدا به ازدواج ولید بن عتبه و سپس به ازدواج زید بن حسن درآمد.
فرزندش عبیدالله با دختر امام سجاد ازدواج کرد. برخی نویسندگان فرزندان دیگری به نامهای حسن، قاسم، محمد و دختری برای حضرت عباس نام بردهاند و گفتهاند قاسم و محمد در روز عاشورا پس از پدرشان به شهادت رسیدند.
گزارش شده است که نسل حضرت عباس از پسرش عبیدالله و پسرش حسن ادامه پیدا کرده است. فرزندان حضرت عباس از مشهورترین تبار علویان بودند و بسیاری از آنها عالم، شاعر، قاضی و حاکم بودند. مثلا یکی از فرزندان حسن به نام عبیدالله و پسرش عبدالله قاضی مکه و مدینه بودند. گستردگی نسل حضرت عباس از شمال آفریقا تا ایران گزارش شده است. برخی دلیل این گستردگی را مهاجرت فرزندان حضرت عباس به دلیل ظلم حکومتها عنوان کردهاند.